Te trzy ścieżki - muzyczna, teatralna i narracyjna - nie funkcjonują osobno. Przenikają się, uzupełniają i budują wspólną perspektywę na europejską demokrację widzianą oczami młodego pokolenia.

Równolegle projekt wzmacnia organizacje społeczeństwa obywatelskiego poprzez międzynarodowe warsztaty, w których sztuka staje się narzędziem rzecznictwa, edukacji i pracy z lokalnymi społecznościami. Doświadczenia z działań artystycznych i warsztatowych są następnie przekładane na rekomendacje polityczne, prezentowane w dialogu z decydentami na poziomie europejskim.

Artvocacy for the (U)nion to projekt, który traktuje sztukę jako wspólny język Europy - zdolny łączyć różne doświadczenia, wzmacniać głos obywateli i przypominać, że demokracja zaczyna się od rozmowy.

Artvocacy for the (U)nion to trzyletni, międzynarodowy projekt realizowany w ramach programu CERV - Citizens, Equality, Rights and Values, finansowanego przez Unię Europejską. Program ten wspiera inicjatywy, które wzmacniają demokrację, prawa człowieka i równość oraz zachęcają obywateli do aktywnego udziału w życiu społecznym.

U podstaw projektu leży przekonanie, że europejska demokracja potrzebuje dziś nowych języków. Spada zaufanie do instytucji, debata publiczna coraz częściej dzieli zamiast łączyć, a młodzi ludzie mają poczucie, że decyzje zapadają gdzieś obok nich. Artvocacy for the (U)nion powstało jako odpowiedź na ten moment - proponując sztukę jako przestrzeń rozmowy, spotkania i odbudowy relacji.

Projekt został pomyślany jako artystyczna i obywatelska odpowiedź na ideę tria prezydencji Unii Europejskiej. Tak jak trzy kolejne państwa wspólnie wyznaczają kierunek działań UE, tak tutaj trzy kraje - Grecja, Polska i Portugalia - splatają swoje doświadczenia, perspektywy i języki sztuki w jednym procesie.

Pierwszy rok projektu łączy te trzy konteksty w jednej opowieści.

W Grecji punktem wyjścia jest muzyka - inspirowana podejściem El Sistema, oparta na wspólnym graniu jako narzędziu integracji, budowania wspólnoty i wzmacniania głosu młodych ludzi.

W Polsce centrum działań stanowi teatr społeczny i performatywny, w tym teatr lalkowy. Praca z młodzieżą opiera się na tworzeniu spektakli, które dotykają tematów demokracji, praw człowieka i odpowiedzialności obywatelskiej, a teatr staje się miejscem dialogu z publicznością.

W Portugalii projekt skupia się na opowiadaniu historii i dziennikarstwie obywatelskim. Młodzi ludzie pracują z tekstem, obrazem i mediami, ucząc się, jak świadomie i odpowiedzialnie zabierać głos w przestrzeni publicznej.